شیمی ‌دارویی ، گستره‌ای از علوم دارویی است که‌ اصول شیمی ‌و محیط زیست شناسی را برای ایجاد واکنشی که می‌تواند منجر به مواد دارویی جدید شود، بکار می‌برد.
تعاریف اولیه ‌از شیمی ‌دارویی
شیمی ‌دارویی ، جنبه‌ای از علم شیمی ‌است که درباره کشف ، تکوین ، شناسایی و تغییر روش اثر ترکیبات فعال زیستی در سطح مولکولی بحث می‌کند و تاثیر اصلی آن بر داروهاست، اما توجه یک شیمی‌دان دارویی تنها منحصر به دارو نبوده و بطور عموم ، دیگر ترکیباتی که فعالیت زیستی دارند، باید مورد توجه باشند. شیمی ‌دارویی ، علاوه بر این ، شامل جداسازی و تشخیص و سنتز ترکیباتی است که می‌توانند در علوم پزشکی برای پیشگیری و بهبود و درمان بیماریها بکار روند.
سیر تاریخی شیمی ‌دارویی
آغاز درمان بیماریها با دارو ،‌ در قدمت خود محو شده ‌است. اولین داروها منشاء طبیعی داشته و عمدتا از گیاهان استخراج می‌شدند و برای درمان بیماریهای عفونی بکار رفته‌اند. قرنها پیش از این ، چینی‌ها ، هندی‌ها و اقوام نواحی مدیترانه ، با مصارف درمانی برخی گیاهان و مواد معدنی آشنا بوده‌اند. به عنوان مثال ، برای درمان مالاریا از گیاه چه‌انگشان(Changshan) در چین استفاده می‌شد. اکنون ثابت شده ‌است که ‌این گیاه ، حاوی آلکالوئیدهایی نظیر فبریفوگین است.

سرخپوستان برزیل ، اسهال و اسهال خونی را با ریشه‌های اپیکا که حاوی آستن است، درمان می‌کردند. اینکاها از پوست درخت سین کونا ، برای درمان تب مالاریا استفاده می‌کردند. در سال 1823 ، کینین از این گیاه ‌استخراج شد. بقراط در اواخر قرن پنجم قبل از میلاد استفاده ‌از نمکهای فلزی را توصیه کرد و درمانهای طبی غرب را نزدیک به 2000 سال تحت نفوذ خود قرار داد.
تاریخ معرفی شیمی ‌دارویی به عنوان علم
اولین فارماکوپه در قرن 16 و قرنهای بعد منتشر شد. گنجینه عوامل دارویی سرشار از داروهای جدید با منشاء گیاهی و معدنی معرفی شدند. در اواخر قرن 19 ، شیمی ‌دارویی با کشف "پل ارلیش" که ‌او را پدر شیمی ‌درمانی جدید می‌نامند، در ارتباط با اینکه ترکیبات شیمیایی در برابر عوامل عفونی ویژه‌ای از خود سمیت انتخابی نشان می‌دهند، دچار یک تحول شگرف شد.

در همین دوران ، "امیل فیشر" ، نظریه قفل و کلید را که یک تغییر منطقی برای مکانیسم عمل داروها بود، ارائه داد. تحقیقات بعدی ارلیش و همکارانش ، منجر به کشف تعداد زیادی از عوامل شیمی ‌درمانی جدید شد که ‌از آن میان ، آنتی بیوتیک‌ها و سولفامیدها ، از همه برجسته‌تر بودند.
جنبه‌های بنیادی داروها
سازمان بهداشت جهانی ، دارو را به عنوان « هر ماده‌ای که در فرایندهای دارویی بکار رفته و سبب کشف یا اصلاح فرایندهای فیزیولوژیک یا حالات بیماری در جهت بهبود مصرف کننده شود. » تعریف نموده ‌است و فراورده‌های دارویی را تحت عنوان « یک شکل دارویی که حاوی یک یا چند دارو همراه با مواد دیگری که در فرایند تولید به آن اضافه می‌شود. » معرفی می‌کند.
شکل داروها
بسیاری از داروها ، حاوی اسیدها و بازهای آلی می‌باشند. دلایل متعددی مبنی بر اینکه ‌این ترکیبات در داروسازی و پزشکی باید به فرم نمک مصرف شوند، عبارتند از :

اصلاح خصوصیات فیزیکوشیمیایی ، مانند حلالیت ، پایداری و حساسیت به نور و اثر بر اعضاء مختلف
•بهبود نواحی زیستی از طریق اصلاح جذب ، افزایش قدرت و گسترش اثر
•کاهش سمیت

کاربرد داروها
داروها بر اساس مقاصد خاصی بکار می‌رود که عبارتند از :

1.تامین مواد مورد نیاز بدن ، مثل ویتامینها
2.پیشگیری از عفونتها ، مثل سرمهای درمانی و واکسنها
3.سمیت‌زدایی ، مانند پادزهرها
4.مهار موقتی یک عملکرد طبیعی ، مانند بیهوش کننده‌ها
5.تصحیح اعمالی که دچار اختلال شده‌اند و ... .
فعالیت زیستی داروها
عملکرد داروها در سه مرحله مشاهده می‌شود :

•تجویز دارو (فروپاشی شکل دارویی مصرف شده)
•سینتیک دارو (جذب ، توزیع ، متابولیسم و دفع دارو)
•نحوه ‌اثر دارو (پدیده‌های شیمیایی و بیو شیمیایی که باعث ایجاد تغییرات زیستی مورد نظر می‌شوند.)
دارو نماها
داروهایی هستند که ‌اثرات ویژه‌ای بر ارگانیسم دارند، اما درمان کننده بیماری خاصی نیستند. نمونه‌هایی از این داروها عبارتند از : مورفین (مسکن) ، کوکائین (بیهوش کننده) ، آتروپین (ضد تشنج) و ... . استفاده ‌از این داروها ممکن است به بهبودی یک بیماری عفونی میکروبی یا ویروسی کمک کند. اما دارو مستقیما روی ارگانیزم بیماری‌زا عمل نمی‌کند، در صورتی که در درمان شیمیایی عامل بیماری‌زا هدف اصلی است.
طبقه‌بندی داروها
داروها را بر اساس معیارهای گوناگون طبقه‌بندی می‌کنند که عبارتند از :

1.ساختمان شیمیایی
2.اثر فارماکولوژی
3.مصارف درمانی
4.ساختمان شیمیایی درمانی ، تشریحی
5.مکانیسم عمل در سطح سلول

نامگذاری داروها
هر دارو دارای سه یا چند نام می‌باشد که عبارتند از:

1.شماره رمز یا رمز انتخابی
2.نام شیمیایی
3.نام اختصاصی غیر علمی ‌(تجاری)
4.نام غیر اختصاصی ژنریک
5.نامهای مترادف
نام شیمیایی دارو ، نامی ‌است که بدون ابهام ، ساختمان شیمیایی دارو را توصیف و آن را دقیق و کامل معرفی کند و بر اساس قوانین نامگذاری ترکیبات شیمیایی نامگذاری می‌شود.

این نرم افزار برای رسم ۳ بعدی ترکیبات و اتم ها به کار می رود.

حجم نرم افزار:713 (KB)

لینک دانلود :دانلود

پسورد فایل: miadsoft.blogfa.com

کافور

کافور یک ماده ی چسب ناک سفید؛ یا جامد شفاف معطر و یک ترپنویید با فرمول شیمیایی C₁₀H₁₆O است. کافور از چوب درخت همیشه سبز Camphor laurel و در بعضی دیگر از درختان خانواده ی Laurel و بویژه در درخت بدست می آید. این ماده می تواند به طور مصنوعی از روغن ترپانتین تولید شود. کافور به علت دارا بودن بوی خوش کاربرد فراوانی دارد و از آن به عنوان عنصری در غذا( بویژه در هند) ، مایع حنوط کننده، در جشن های مذهبی و برای اهداف پژشکی و دارویی استفاده می شود.

موارد استفاده:

کافور به عنوان نرم کننده برای نیترو سلولوز ، دافع حشرات ، ماده ی آنتی باکتریال ( ضد میکروب) ، در حنوط کردن و آتش بازی مورد استفاده قرار می گیرد. کافور جامد بخاری آزاد می کند که بر روی فلزات یک پوشش ضد زنگ ایجاد می کند و آنها را از زنگ زدن محافظت می نماید.کریستالهای کافور برای محافظت از کلکسیون های حشرات در مقابل آسیب ناشی از دیگر حشرات کوچک به کار می رود. کافور در پژشکی نیز کاربرد فراوانی دارد. کافور به آسانی از طریق پوست جذب بدن می شود و مانند منتول احساس خنکی مختصری ایجاد می کند و به عنوان ماده ی بی حس کننده و ضد میکروب ضعیف عمل می کند. ژل های ضد خارش و ژل های خنک کننده موجودند که کافور عنصر فعال آنها به حساب می آید. کافور در مقادیر کم برای بیماریهای جزئی قلب و خستگی می توتند مفید باشد.

در قرن 18 میلادی کافور توسط Auenbrugger در درمان مانیا ( جنون) استفاده شد.

این تصور وجود داشت که مارها و سایر خزندگان به علت بوی شدیدکافور از آن دوری می کنند و همچنین این عقیده وجود دارد که کافور برای حشرات سمی است. به همین علت گاهی اوقات کافور به عنوان دفع کننده ی حشرات استفاده می شود. کافور به طور کسترده در آیین مذهبی هندو ها مورد استفاده قرار می گیرد .

کافور در برخی ماسک روشن کننده (صاف کننده) که برای پو ست استفاده می شوند، موجود است.

اخیرا" نانو لوله های کربنی" در فرایند رسوبدهی شیمیایی در فاز بخار با استفاده از کافور تولید شده اند.

کافور در پخت و پز و آشپزی:

در زمان حاضر در آسیا،کافور به عنوان طمع دهنده به شیرینی ها به کار میرود. در اروپا در قرون وسطی و قبل از ان کافور به طور گسترده به عنوان جزئی از شیرینی کاربرد داشت. اما هم اکنون بیشتر برای اهداف پژَکی مورد استفاده قرار می گیرد. کافور در پخت و پز غذا و بویژه انواع دسر در هند به کار برده می شود. ( Pachha Karpooram اصطلاح هندی کافوریست که در غذا استفاده می شود. این اصطلاح لفظا" به معنای کافور سبز است اما Pachha به معنای خام نیز می تواند باشد.) کافور خوراکی با مارک "Edible Camphor" در عطاری های هند یافت می شود.

سم شناسی:

بعد از دریافت مقدار كمی كافور، تشنج به همراه افسردگی، آسیب كلیه ها، انقباض قلب و اغمای بعد از تشنج اتفاق می افتد. اثرات سمّی كافور بعد از مصرف 2 گرم ظاهر می شود و مقدار كشنده آن در بزرگسالان 4 گرم و در كودكان 1 گرم است.
اثرات سمی كافور شامل: ناراحتی معده، ایجاد گاز معده، قولنج، تهوع و استفراغ، اسهال، اضطراب، هیجان، هذیان گویی، تشنجات صرع مانند و انقباض قلب است. سپس باعث افسردگی سیستم عصبی مركزی و در نتیجه باعث اغماء و به ندرت مرگ می شود. آنوریا( قطع دفع ادرار) رخ می دهد. تنفس فرد بوی كافور می دهد. خوردن کافور باعث احساس سرما و لرزیدن بدن و نیز تاری چشم می شود.
اندام هایی که کافور روی آنها اثر می گذارد شامل چشم ها، پوست، کلیه ها، دستگاه تنفسی و سیستم عصبی مرکزی است. البته تمامی این اثرات و علائم زمانی است که بطور مستقیم ماده ی کافور را بخوریم یا بوی آن را استنشاق کنیم یا با پوست تماس پیدا کند. نه اینکه شاید مقداری کافور در غذا ریخته شده باشد. کافور روی سیستم گوارشی و سیستم عصبی مرکزی اثرات نامطلوبی دارد و باعث مسمومیت سلول های کبدی می شود.

 

مصرف کم کافور باعث احساس گرمی در معده می شود. مقادیر زیاد کافور باعث تهوع، اسهال و استفراغ می شود. همچنین باعث سرگیجه، آشفتگی ذهنی و توهم می شود. اگر این علائم ادامه پیدا کند و تشدید شود باعث افسردگی، بیهوشی و حتی مرگ در اثر نارسایی تنفسی می شود.
گزارش هایی از مسمومیت و مرگ افراد با کافور وجود دارد، بخصوص کسانی که داروهای حاوی کافور را بدون تجویز پزشک مصرف کرده اند.
مصرف یا تماس طولانی مدت با کافور باعث مسمومیت مزمن می شود که به علت خاصیت سمی و تأثیر زیاد آن بر بدن است. البته باید بگویم در مورد تأثیر کافور بر روی سیستم تولید مثل انسان و نیز اثرات سرطان زایی این ماده هیچ مطلبی ثابت نشده است.

در سال 1980 میلادی، FDA (اداره غذا و داروی ایالات متحده محدوده ای برای مصرف کافور تعیین کرد و تمامی محصولات با عنوانهای روغن کافور دار، روغن کافور، لینیمان کافور( محلول روغنی مالیدنی – مرهم) و لینیمان کافور دار را ممنوع کرد، به جز روغن ضروری کافور سفید که مقدار خیلی کمی کافور داشت.

به دلیل وجود در مان های جایگزین از کاربرد های پژکی کافور نیز توسط FDA جلوگیری شد.

واکنش ها:

واکنش های عمده ی کافور عبارتند از:

1. برماسیون

۲. اکسیداسیون با نیتریک اسید

۳. تبدیل به ایزو نیترو کمفر

انیمیشن اصل لوشاتلیه

مولکول هایی که جهان را تغییر دادند ....

همه مولکول ها خواص یکسانی ندارند. برخی مولکول ها جان میلیون ها نفر را نجات داده اند، برخی محیط زیست را به نابودی کشانده و برخی دیگر جهان ما را رنگین کرده اند. در اینجا چند مولکول را انتخاب کردیم که مسیر تاریخ بشر را تغییر داده اند.

● پنی سیلین (R-C۹H۱۱N۲O۴S)

● آسپیرین (C۹H۸O۴)

● سدیم استئارات (NaC۱۸H۳۵O۲)

● لاستیک (C۵H۸)

● مورفین (C۱۷H۱۹NO۳)

● آمونیاک (NH۳)

...

Symmetry in Chemistry

جزوه ای کامل و فوق العاده در مورد تقارن شامل مباحث تقارن،گروه های نقطه ای،جدول های کاراکتر و ... همراه با آموزش صوتی.

دانلود کتاب در ادامه مطلب

واکنش زیر ازجمله واکنش هایی است که منجر به تولید کف می شود.

این واکنش بین جوش شیرین (سدیم بی کربنات یا سدیم هیدروژن کربنات) با آلومینیوم سولفات انجام می شود که به مقدار زیاد گاز کربن دی اکسید تولید می کند.

از این واکنش برای خاموش کردن آتش استفاده می شود.

جوهر نامرئی چیست؟

در زمان جنگ جهانی دوم، کارت پستالهایی از لهستان پست می شد که سربازان آلمانی به آنها توجهی نداشتند. این کارتها کاملا معمولی به نظر می آمدند اما واقعیت چیز دیگری بود. همه این کارتها حاوی مطالبی به صورت رمز بودند. از جمله درخواست غذا و دارو، اعلام مکان پایگاههای نازی ها و زندانهای اسرا. چگونه این عمل اتفاق می افتاد؟ بااستفاده از جوهر نامریی.

جوهرهای نامریی انواع مختلف دارند و به طرق مختلف عمل می کنند. بیشتر آنها بر اساس خاصیت تغییر رنگ در اثر تغییر PH عمل می کنند، دسته ای هم بر اساس اکسیداسیون مواد در اثر حرارت شهرت یافته اند.

جوهر نامرئی با تنظیم PH چگونه عمل می کند؟

وقتی چنین جوهر نامرئی به یک ماده متخلخل اضافه می شود، آب موجود در جوهر با دی اکسید کربن موجود در هوا ترکیب می شود و اسید کربنیک را بوجود می آورد. اسید کربنیک به نوبه خود با سدیم هیدروکسید وارد واکنش خنثی شدن می شود و کربنات سدیم را بوجود می آورد. خنثی شدن باز، سبب تغییر رنگ معرف می شود و در نتیجه اثر جوهر، ناپدید می شود.

این واکنشها را می توان به صورت زیر نمایش داد:

CO₂ + H₂O --> H₂CO₃

2Na(OH) + H₂CO₃ --> Na₂CO₃ + 2H₂O

مواد لازم برای تهیه جوهر نامریی:

مواد مورد نیاز برای تهیه جوهر نامریی قرمز یا آبی به شرح زیر است:

▪ ۰.۱ گرم تیمول فتالئین برای جوهر آبی یا فنل فتالئین برای جوهر قرمز.

▪ ۱۰ میلی لیتر اتیل الکل (اتانل).

▪ ۹۰ میلی لیتر آب.

▪ ۲۰ قطره محلول سدیم هیدروکسید ۳ مولار یا ۱۰ قطره محلول سدیم هیدروکسید ۶ مولار. (برای تهیه محلول سدیم هیدروکسید ۳ مولار، ۱۲ گرم سدیم هیدروکسید (NaOH) را در ۱۰۰ میلی لیتر آب حل کنید) .

طرز تهیه جوهر نامریی:

برای تهیه جوهر نامریی به طریق زیر عمل کنید:

۱) تیمول فتالئین یا فنل فتالئین را در الکل حل کنید.

۲) محلول را به ۹۰ میلی لیتر آب اضافه نموده، هم بزنید. (محلولی شیری به دست می آید.)

۳) محلول سدیم هیدروکسید را قطره قطره اضافه کنید تا رنگ آبی یا قرمز به دست آید.

۴) جوهر را روی پارچه آزمایش کنید. (پارچه کتانی یا رومیزی کهنه غیر قابل استفاده). کاغذ، فشرده تر است و کمتر به هوا اجازه واکنش می دهد، بنابر این واکنش تغییر رنگ دیرتر صورت می پذیرد.

۵) طی چند ثانیه، لکه ها ناپدید می شوند. PH محلول جوهری بین ۱۰ تا ۱۱ است اما بعد از اینکه در مجاورت هوا قرار می گیرد، به ۵ تا ۶ کاهش میابد.

۶) اگر محل لکه ها را با پنبه آغشته به محلول بازی مثل آمونیاک رقیق مرطوب کنید، لکه ها دوباره ظاهر می شوند. برعکس اگر اینکار را با سرکه انجام دهید، لکه ها سریعتر بیرنگ می شوند. شستن پارچه ها، جوهر را به طور دائمی می شوید.

نکات ایمنی:

هرگز جوهر را به صورت یا بدن کسی نپاشید. به خصوص از برخورد آن با چشمها اجتناب کنید.

تهیه و حمل محلول سدیم هیدروکسید، حتما بایستی توسط یک فرد متخصص انجام پذیرد. این ترکیب خطرناک است و به هیچ وجه نباید کار کردن با آن را با بی توجهی انجام داد. اگر به هر دلیلی این محلول با پوست تماس پیدا کرد، با آب فراوان شستشو دهید.

جوهر های نامرئی که با حرارت عمل می کنند:

اساس کار این جوهرها به این صورت است که مواد به کار رفته در اثر حرارت، اکسید می شوند که نتیجه ظاهر شدن رنگ قهوه ای در اثر حرارت است. مواد گوناگونی برای اینکار استفاده می شوند که از همه بهتر آب پیاز و آب لیمو است. شیر و سرکه هم عمل می کنند اما نه به خوبی دو مورد اول. متن مورد نظر را با قلم های قدیمی یا با خلال دندان روی کاغذ بنویسید. اجازه دهید تا پیامتان خشک شود. برای آشکار شدن پیام کافی است آن را روی شمع یا حرارت ملایم لامپ بگیرید. (احتیاط کنید!)

جوهر های نامریی تحت اشعه ماورا بنفش:

بعضی از جوهرهای نامریی، تابش فلورسانس دارند. این جوهرها در تاریکی و تحت نور ماوراء بنفش، خیلی براق و درخشنده به نظر می آیند. آنها را می توان در رنگهای بسیار متنوعی یافت و درهمه سطوح از جمله پلاستیک و شیشه به کار برد.

عناوین
آموزش شیمی در بوته نقد
نمونه پرسش‌های شیمی
جایگاه آموزش شیمی در انجمن شیمی ایران
شیمی در وب
تازه‌های شیمی
نتیجه مسابقه‌های مجله
گرما و تشنگی را خلع سلاح کنی
چای سبز یک نوشیدنی بی نظیر
در مصرف روی میانه‌رو باشیم
رازهای نهفته در تغییر فاز
کارایی در سایه حضور آنزیم
آموزش تعادل با هم‌سان‌ها
انرژی و ذره‌های سازنده ماده از نگاه آموزشی
جایگاه مفهوم‌های بنیادی در آموزش شیمی
آموزش عنصرها و ترکیب‌ها را فعالیت محور کنید
آزمایش روی سکوی نایلونی
فردا خیلی دیر است

حجم 4.3 مگابایت

لینک دانلود

و این تیم ستارگان شیمیایی مرگ ماست. در این لیست سمومی تاریخی داریم که با رفتاری شیطانی جان میلیون ها نفر را گرفته اند و در این میان چند ماده ی شیمیایی دیگر هم هستند که در خانه ی شما هم یافت می شوند. تماس با هر یک از این خطرناک ترین مواد شیمیایی با دوز مناسب شما را شتابان به دنبال اجرای لیست کارهایی که قبل از مرگ باید انجام دهید خواهد فرستاد.

در این لیست تنها ترکیبات مرگ بار کربن، نیتروژن و اکسیژن را مرور می کنیم. هیچ پروتئینی (با عرض تاسف برای سم بوتولونیوم) و هیچ عنصر یا ایزوتوپ رادیواکتیوی (با عرض معذرت از پولونیوم-۲۱۰) در این لیست قرار نگرفته است و ترکیبات شیمیایی که ممکن است شما با آن ها در زندگی روزمره ی خود تماس داشته باشید لیست شده اند.

۱–دیجوکسین (Digoxin)

عصارهٔ گل نگشتانه. در مقادیر بسیار کم دیجوکسین باعث افزایش کارآیی قلب می‌شود. یک پرستار به نام چارلز کولن یا‌‌ همان «فرشتهٔ مرگ» دیجوکسین دارویی را برای کشتن بیش از ۴۰ بیمار به کار برد.

2– هیدروژن پراکسید (Hydrogen peroxide)

هیدروژن پراکسید موجود در قفسهٔ حمام شما غلظتی بین ۳ تا ۶ درصد دارد. در غلظت‌های بالا‌تر به عنوان پیشرانهٔ موشک استفاده می‌شود. هیدروژن پراکسید به شدت فرار است و در غلظت‌های آزمایشگاهی (بالا‌تر از ۷۰ درصد) با کوچک‌ترین اشاره‌ای منفجر خواهد شد. بمب گذاران سال ۲۰۰۵ متروی لندن از هیدروژن پراکسید به عنوان مادهٔ منفجره استفاده کرده و جان ۵۲ نفر را گرفتند.

3– اتیلن گلایکول (Ethylene glycol)

این ماده در ضد یخ ماشین شما هم هست. ارزان است و به شدت ساده به نظر می‌رسد. سطح سمیت میانه‌ای دارد، با این حال مزهٔ شیرین آن می‌تواند سبب شود فرد در خوردن آن افراط کند و در نتیجه اتیلن گلایکول بر اثر متابولیسم به مادهٔ خطرناک‌تر اگزالیک اسید تبدیل شود. این ماده را از دسترس حیوانات دور نگه دارید چون ممکن است آن را با منبع غذا اشتباه بگیرند. در صورت خوردن مقدار زیادی اتیلن گلایکول مرگ به آرامی رخ می‌دهد و اندام بدن به صورت سیستماتیک و در عرض یک بازهٔ ۷۲ ساعته از رده خارج می‌شوند. راه درمان تجویز الکل خوراکی (اتیل الکل) است چون الکل با اتیلن گلایکول برای جذب شدن در بدن رقابت خواهد کرد و جلوی جذب آن را خواهد گرفت.

4– نیکوتین (Nicotine)

عضوی از گیاهان خانوادهٔ «سایهٔ شب» است و بین 0.6 تا ۳ درصد جرم سیگار را تشکیل می‌دهد. تماس با فرم خالص این مایع در کمتر از چند ساعت باعث مرگ می‌شود چون نیکوتین از طریق سلول‌های غشایی پوست مستقیما وارد جریان خون می‌شود. سیگاری‌هایی که از برچسب‌های نیکوتین استفاده می‌کنند به راحتی ممکن است دچار اوردوز و مرگ شوند.

5– سدیم سیانید (Sodium cyanide)

مادهٔ شمیایی متداولی است ولی یک قدم اشتباه باعث احساس بوی بادام خواهد شد و بعد مرگ در کمتر از چند ثانیه. سیانید به cytochrome c oxidase که پروتئینی در می‌توکندری است چسبیده و سلول را از جذب اکسیژن باز می‌ دارد.

6– استریکنین (Strychnine)

این ماده عموما به عنوان آفت کش علیه جوندگان و پرندگان استفاده می‌شود. به دلیل سهولت در پنهان کردن گمان می‌رود که استریکنین شخصیت‌های تاریخی زیادی را کشته است؛ از جمله اسکندر کبیر و رابرت جانسون عضو گروه موسیقی Blues.

7– تابون (Tabun)

یکی از نخستین عامل‌های اعصاب شناخته شده است. این ماده که بوی میوه شناخته می‌شود می‌تواند به شکل مه در جایی پاشیده شده و سبب تشنج و فلج شدن شود. خود تابون خیلی کشنده نیست اما موفقیت این مادهٔ شیمیایی در جنگ به پیدایش سموم خطرناک تری نظیر ریسین و سومان منجر شده است. عراق در آخرین روزهای جنگ ایران و عراق از تابون برای کشتن هزاران ایرانی استفاده کرد.

8– 2و3و7و8 تترا کلرو دی بنزو پارا دی اکسین (2,3,7,8-Tetrachlorodibenzo-p-dioxin)

چیزی در مورد عامل پرتقالی شنیده‌اید؟ این ماده به عنوان آلوده کننده در عامل پرتقالی استفاده می‌شود که یک مادهٔ خطرناک است. عامل پرتقالی برای از بین بردن گیاهان در نواحی پر تراکم ویتنام تولید شده بود ولی منجر به نواقص پیش از تولد در نوزادان و آسیب‌های پوستی شد.

9– وی ایکس (VX)

یکی از اولین سلاح‌های کشتار جمعی شیمیایی است که محققین برای فروش خرده به عنوان آفت کش در دههٔ ۱۹۵۰ تولید کرده بودند. خوشبختانه احتمال تماس شما با وی ایکس بسیار پایین است چون تمام انبارهای آن در سرتاسر جهان من جمله انبار اصلی ایالات متحده در آنیستون آلاباما نابود شده اند.

10– باتراکوتوکسین (Batrachotoxin)

قوی‌ترین سم ناپپتیدی شناخته شده است. باتراکوتوکسین شهرت خود را در مصرف در دارت‌های سمی که با استخراج سم از بدن قورباغه درست می‌شدند پیدا کرد. قورباغه‌ها نیز این سم را مستقیما در بدن خود تولید نمی‌کنند بلکه از هضم پشه‌های مالاریایی که می‌خورند به دست می‌ آورند.