فلفل به خاطر برخورداری از تركيبی به نام كاپسايسين از جمله مواد خوراكی تند به شمار میرود. خوردن اين ماده گاه از حالت ايجاد لذت فراتر می رود و سوزش تحمل ناپذيری را در دهان ايجاد می كند. در واقع، تماس كاپسايسين با بافت دهان، با حمله ی مولكول های اين ماده به گيرنده های درد و متصل شدن به آ نها همراه است. نگران نباشيد چون اين عملكرد آسيبی به شما وارد نمی كند و اگر شما بدانيد كه كاپسايسين يك ماده ی روغنی با خاصيت قليايی است می توانيد از خوردن آن همواره لذت ببريد، راه حل اين است: بايد دهان خود را آستر كنيد!

آب هيچ كمكی نمی كند

از آن جا كه كاپسايسين ماده ای روغنی است در آب حل نمی شود. پس با خوردن آب ممكن است حتی احساس سوزش ناشی از خوردن فلفل در دهان گسترش يابد

از الكل دوری كنيد

خوردن الكل هم در بی اثر كردن تندی فلفل تأثيری ندارد زيرا كاپسايسين در الكل هم نامحلول است و در نتيجه حتی ممكن است مانند آب، احساس سوزش را شديدتر كند. فقط گيرنده های درد در برابر الكل  به خاطر خواص ويژه اش  نسبت به آب كندتر عمل می كنند.

اسيد بنوشيد

تعجب نكنيد چون منظور از اسيد، تر كيب هايی هم چون سولفوريك اسيد نيست. خوردن مواد اسيدی مانند ليمو، آب پرتقال، گوجه فرنگی و شير از فعاليت قليايی كاپسايسينوييدهای موجود در فلفل می كاهد.

مصرف لبنيات مؤثر است؟

بجز شير، ماست و عنوان است خامه نيز خاصيت اسيدی دارند و در مقابله با سوزش مؤثرند. پروتيين شير يا كازيين، كاپسايسين را تجزيه می كند. فراورده های لبنی دارای چربی هستند پس، به حل شدن كاپسايسين كمك می كنند. برای اثر بيش تر، بهتر است از يك ماده ی اسيدی چربی دار مانند خامه يا بستنی استفاده شود. اين خوراكی ها نسبت به شير كه چربی آن گرفته شده است، اثر بيش تری دارند.

به كربوهيدراتها نيز توجه كنيد

هنگامی كه همراه فلفل، نان و برنج میخوريد يك مانع فيزيكی ميا