- شعاع کووالانسی
نصف فاصله هسته ها در یک مولکول دو اتمی جور هسته را شعاع کووالانسی می گویند.
بطور کلی شعاع کووالانسی در جدول تنابی از چپ به راست کاهش و از بالا یه پایین افزایش می یابد علت اینست که در یک تناوب از چپ به راست که می رویم تعداد لایه های الکترونی ثابت است ولی بار مثبت هسته افزایش می یابد در نتیجه الکترون های بیرونی را بیشتر به سوی خود کشیده و اتم کوچکتر می شود.

در یک گروه از بالا به پایین از یک طرف تعداد لایه های الکترونی افزایش یافته پس باید اتم بزرگتر شود و از طرف دیگر بار مثبت هسته افزایش می یابد پس باید اتم کوچکتر شود به نظر می رسد این دو عامل باید اثر یکدیگر را خنثی کنند ولی تاثیر زیاد شدن تعداد لایه های الکترونی خیلی بیشتر است.

- انرژی نخستین یونش
مقدار انرژی لازم برای جدا کردن سست ترین الکترون از اتم در حالت گازی شکل و تبدیل آن به یون یک بار مثبت گازی شکل را به ازای یک مول انرژی نخستین یونش می گویند.

انرژی نحستین یونش در هر تناوب از چپ به راست با افزایش عدد اتمی افزایش می یابد ولی عناصر گروه های دوم و پانزدهم در این مورد رفتاری غیر عادی دارند یعنی انرژی نخستین یونش آنها از عنصر قبل و بعد از خودشان بیشتر است علت این امر به پایداری آرایش الکترونی لایه ظرفیت این عنصر ها ربط پیدا می کند که به ترتیب آرایش پر و آرایپ نیمه پر دارند.
در یک گروه از بالا یه پایین انرژی نخستین یونش به طور منظم کاهش پیدا می کند.

- الکترونگاتیوی

تمایل اتم ها برای جذب جفت الکترون پیوندی به سوی خود را الکترونگاتیوی می گویند.
در جدول تناوبی از چپ به راست الکترونگانیوی افزایش و از بالا به پایین الکترونگاتیوی کاهش پیدا می کند چون بین الکترونگاتیوی و شعاع کووالانسی رابطه عکس وجود دارد.

برای مقایسه الکترونگاتیوی دو عنصر کافیست فاصله تقریبی آنها را تا الکترونگاتیوترین عنصر یعنی فلوئور بررسی کنیم هرچه عنصرها به فلوئور نزدیکتر باشند الکترونگاتیوی بیشتری دارند.