اندازه گیری نبض

اندازه گیری نبض
نبض: لمس نبض از دیرینه ترین و ماندگارترین کارهای حرفه پزشکی است.
به انتقال موج خون در داخل شریان را نبض می گویند. برای معاینه نبض، دست بیمار را طوری بدست گیرید که کف دست بیمار بطرف بالا باشد، سه انگشت خود را روی شریان رادیال  در محلی عبور شریان از روی استخوان قرار دهید به نحوی که انگشت نشانه به قلب نزدیکتر باشد. شکل ۱۱-۱۰ . با قرار دادن انگشت به این نحو، می توانید نبض بیمار را بخوبی لمس کنید و خصوصیات آن را مشخص کنید.

محل های رایج لمس نبض:

نبض رادیال: که در قسمت داخلی مچ دست (پایین انگشت شست و روی استخوان رادیوس قرار دارد].
نبض کاروتید که در روی گردن و در فرورفتگی کنار سیب آدم می باشد.

در جاهای دیگر از جمله کشاله ران، مچ پا، آرنج (براکیال)، گیجگاهی (تمپورال) می توان نبض را لمس نمود.

نکات:

• با انگشت شست نبض را لمس نکنید زیرا خود شست نبض قابل لمس دارد.

• هر دو شریان کاروتید را همزمان لمس نکنید و فشار زیادی بر روی این شریان وارد ننمائید. زیرا در ریتم ضربان قلبی اختلال ایجاد می کند.

• در بزرگسالان رایج ترین محل، برای لمس نبض، شریان رادیال بوده و مطمئن ترین محل شریان کاروتید می باشد.

• در افرادی که خونریزی دارند نبض ضیعف ولی تعدادش زیاد است

• در افراد دچار اسهال و استفراغ شدید نبض ضعیف و حتی غیر قابل لمس است.

• تعداد نبض در شرایط طبیعی با افزایش سن تا رسیدن به سن بلو کاهش می یابد.

• جثه: تعداد نبض در افراد با جثه بزرگ و ورزشکار کمتر از افراد با جثه کوچک است.

حدود نبض طبیعی در حالت استراحت:

برای لمس نبض در شیرخواران از شریان بازویی در داخل و وسط بازو استفاده کنید.

طبقه بندی ضربان نبض در بالغین: