تعیین pH سود


مقدمه و تئوری :

تیتراسیون

تیتر کردن از روشهای تجزیه حجمی است. در تجزیه حجمی ابتدا جسم را حل کرده و حجم معینی از محلول آن را با محلول دیگری که غلظت آن مشخص است که همان محلول استاندارد نامیده میشود، میسنجند. در تیتراسیون محلول استاندارد بهطور آهسته از یک بورت به محلول حاوی حجم مشخص یا وزن مشخص از ماده حل شده اضافه میشود
افزایش محلول استاندارد ، آنقدر ادامه مییابد تا مقدار آن از نظر اکیوالان برابر مقدار جسم حل شده شود. نقطه اکیوالان نقطه ای است که در آن ، مقدار محلول استاندارد افزوده شده از نظر شیمیایی برابر با مقدار حجم مورد نظر در محلول مجهول است. این نقطه را نقطه پایان عمل از نظر تئوری یا نقطه هم ارزی نیز میگویند.

pH و نحوه اندازه گیری آن:

PH از لغت Hydrogene Power گرفته شده ، به معنی قدرت یونی هیدروژن می باشد و بیان کننده ی میزان اسیدی یا بازی ( قلیایی ) بودن آب است .
PH طبیعی آب آشامیدنی حدود 7.0 می باشد و این در حالی است که بیش تر ماهیان آب شیرین در محدوده PH = 5.5 – 7.5 قادر به زندگی می باشند ، اما خانواده ای از سیچلایدها ( سیچلایدهای آفریقایی ) در PH= 8 قابل به نگهداری هستند .
اما به جز PH ، دانستن میزان آمونیاک ، نیتریت و نیترات در آب ضروری می باشد .
شرایط آب ایده آل :
آمونیاک ( 0 ppm ) ، نیتریت ( 0 ppm ) ، نیترات20 ppm ()، PH = 6 - 8.5 بسته به نوع ماهی ، GH = 5-10 بسته به نوع ماهی
اما اصلاً تنظیم نبودن PH آب چه پیامد هایی دارد ؟
در صورتی که آب از حد مورد نیاز ماهی ، اسیدی تر باشد ، علاوه بر آسیب رسیدن به دستگاه تنفس و چشم های ماهی ها ، امکان مرگ زودرس آنها را فراهم می کند . در ضمن ماهی در محیط های خیلی اسیدی یا قلیایی تولید مثل نمی کند .
نحوه ی اندازه گیری PH آب :
برای محاسبه ( PH ) می توان از بسته ( کیت ) های تنظیم خصوصیات فیزیکو شیمیایی آب استفاده کرد .
1- معرفهای کاغذی :
کاغذ تورنسل : به صورت نوار کاغذی باریکی به فروش می رسد که با فرو بردن این کاغذ در آب ، در صورت قلیایی بودن آب ( PH بیش تر از 7 ) به رنگ آبی در آمده و در صورت اسیدی بودن آن ( PH کمتر از 7 ) به رنگ قرمز در می آید .
2- PH متر دیجیتالی : کار با آن بسیار ساده بوده به طوری که پس از قرار گرفتن در آب ، میزان دقیق PH در صفحه ی نمایشگر به نمایش در می آید.



لوازم مورد نیاز: بورت – بشر – استوانه مدرج – بالن ژوژه




روش کار :

0.4 گرم NaoH وزن می کنیم.
داخل بالن ژوژه مقداری آب مقطر و NaoH که وزن کردیم می ریزیم.
حل می کنیم.
وقتی کاملاً حل شد آن را با آب مقطر به حجم می رسانیم.
3 قطره شناساگر متیل اورانژ به محلول اضافه می کنیم.
بعد محلول مجهول را در بشر و محلول معلوم را در بورت می ریزیم.
حجم اولیه را یادداشت می کنیم.
سپس قطره قطره به محلول مجهول، محلول معلوم را اضافه می کنیم.
تا وقتی که رنگ بی رنگ محلول مجهول،زرد شود.
حال حجم جدید را یادداشت می کنیم.

مقـدمه و تئوری :

کربوهیدرات به پلی هیدروکسی آلدئید یا پلی هیدروکسی کتون و یا ترکیباتی که به این دو گروه هیدرولیز میشوند اطلاق میگردد. دسته ای از کربوهیدراتها را که نمیتوانند به ترکیب ساده تری شکسته شوند. مونوساکارید میگویند. گروهی را که در اثر هیدرولیز به دو مولکول مونوساکارید تجزیه شوند دی ساکارید و بالاخره کربوهیدراتهایی که به چندین واحد مونو ساکارید تجزیه میشوند را اولیگوساکارید گویند و چنانچه تعداد واحدهای تشکیل دهندة آن بیش از شش عدد باشد پلی ساکارید نامیده میشود.

مونوساکاریدها را میتوان به دو گروه عمده تقسیم کرد: اگر مونوساکاریدها دارای عامل آلدئیدی باشند آنها را آلدوز و چنانچه عامل کتونی داشته باشند آنها را کتوز مینامند.

از لحاظ احیا کنندگی نیز قندها را به دو دسته احیا کننده و غیر احیا کننده تقسیم میکنند. قندهای احیا کننده به علت داشتن گروههای احیا کننده آلدئیدی یا کتونی دارای خاصیت فوق هستند. قندهای احیا کننده میتوانند یونهای فلزاتی مثل مس دو ظرفیتی (Cu2+) و یون نقره را در محیط قلیایی احیا کنند. مس دو ظرفیتی پس از احیا به صورت مس یک ظرفیتی (Cu+) در می آید. این یون کمتر از مس دو ظرفیتی در آب محلول است و در نتیجه به صورت رسوب سبز رنگ CuOH یا رسوب قرمز رنگ Cu2O و یا مخلوط زرد رنگی از این دو ترکیب در می آید. اگر PH محیط اسیدی شود (مانند آزمایش بارفورد) و همچنین زمان حرارت دادن کنترل شود، فقط مونو ساکاریدها به این آزمایش جواب مثبت میدهند.

الف) آزمایش مولیش (تمامی قندها جواب مثبت میدهند): اسید سولفوریک غلیظ باعث هیدرولیز اتصالات گلیکوزیدی شده، ایجاد مونوساکارید میکند. مونوساکارید تولید شده آب خود را از دست میدهد و به فورفورال و مشتقات آن تبدیل میشود. سپس این ترکیب با آلفا نفتل کمپلکس بنفش رنگی ایجاد میکند.


ب) آزمایش بندیکت : تمام قندهاي احيا کننده اعم از مونوساکاريدها و دي ساکاريدها به اين آزمايش جواب ميدهند. محلول بنديکت يون مس دو ظرفيتي به صورت کمپلکس سيترات ميباشد. در اين محلول قليائي Cu2+ در محيط باقي ميماند و بصورت Cu(OH)2 رسوب نميکند. املاح مس دو ظرفيتي (محلول آبي رنگ) در حضور يک قند احيا کننده، احيا شده و تبديل به مس يک ظرفيتي (رسوب قرمز آجري رنگ) ميشوند


ج) آزمایش بارفود: این آزمایش برای تشخیص مونو ساکاریدها از دی ساکاریدهای احیا کننده است. چنانچه آزمایش احیا قندها در محیط اسید ضعیف صورت گیرد و مدت زمان حرارت دادن کنترل شود، فقط مونو ساکاریدها به علت قدرت احیا کنندگی قوی به این آزمایش جواب مثبت میدهند.

وسایل و مواد مورد نیاز : لوله آزمایش – قطره چکان – محلول قندی –معرف α فنول – معرف بندیکت – معرف بارفود – اسید سولفوریک




روش آزمایش :

الف ) آزمایش مولیش :
2 میلی لیتر از محلولی که در آن قند وجود دارد برمی داریم.
2 قطره معرف α نفتول به آن اضافه می کنیم.اینها را مخلوط می نماییم.
3 میلی لیتر اسید سولفوریک،خیلی آرام از جداره لوله آزمایش به محلول اضافه می کنیم.
اگر قند موجود باشد رنگ محلول بنفش می شود.


ب ) آزمایش بندیکت :
1 میلی لیتر از محلول قندی بر می داریم.
2 میلی لیتر معرف بندیکت به ان اضافه می نماییم.
محلول را مخلوط می کنیم.
5 دقیقه در حمام آب گرم قرار می دهیم.
رسوبی به رنگ سبز یا نارنجی ایجاد می شود.


ج ) آزمایش بارفود :
1 میلی لیتر از محلول قندی بر می داریم.
2 میلی لیتر محلول بارفود به آن اضافه می کنیم.
5 دقیقه در حمام آب گرم به آن حرارت می دهیم.
رسوبی به رنگ سبز یا نارنجی ایجاد می شود که نشان وجود دی ساکارید است.

شنــاسایی لیــ ـپیدها

ادامه آزمـایش قنـدها